Beschouwing FlorAalsmeer 2026

Betoog FlorAalsmeer – Begroting 2026 Voorzitter, raadsleden, het college, griffie en ambtelijke organisatie—en vooral alle inwoners die vandaag meekijken, hier in de raadszaal of thuis voor de buis; Vandaag spreken we niet alleen over cijfers, we spreken vooral over de ziel van ons dorp. Over de koers die we varen. En over de vraag of Aalsmeer en Kudelstaart over vijftien jaar nog leefbare dorpen zijn – of alleen nog functionele stukjes van een groter economisch systeem. De sluipende verandering We zien een begroting die er op het eerste gezicht keurig uitziet. Een plusje hier, een minnetje daar, mooie woorden over kansen en ambities. Maar wie beter kijkt, ziet dat er iets wezenlijks verandert. Aalsmeer is niet langer de kapitein op eigen schip. We drijven steeds verder mee op de golven van de Metropoolregio Amsterdam – de MRA – en op de onderstroom van Schiphol. We krijgen beleid dat “regionaal” heet, maar dat in werkelijkheid de keuzes van onze inwoners steeds verder van zich af schuift. Waar wij ooit bepaalden wat er in onze achtertuin gebeurde, wordt nu aan tafels in Haarlem, Amsterdam en Schiphol besproken wat Aalsmeer “mag zijn”. En dat lijkt te worden: een logistieke schakel, een recreatief uitloopgebied, een dorp dat faciliteert in plaats van bepaalt. En dat is niet de toekomst die wij voor Aalsmeer en Kudelstaart wensen.

Wat deze begroting laat zien De begroting zet in op groei – meer bedrijvigheid, meer hotels, meer verkeersdoorstroming. Maar achter die cijfers zit geen visie op leefbaarheid. Geen antwoord op de vraag: hoe houden we het hier fijn om te wonen? Er is bijvoorbeeld op dit moment sprake van “de Connected Transport Corridor”. Al wordt deze niet letterlijk genoemd in de begroting spreekt het college van het “versterken van logistieke bereikbaarheid” en “investeren in slimme mobiliteit”. Afgekort is de CTC een mooie naam voor een systeem dat vrachtwagens sneller groen licht geeft. Een symbool van technologische vooruitgang. Klinkt goed, nietwaar? Maar zolang er binnen onze gemeentegrenzen geen goede regelingen zijn voor het toenemende vrachtverkeer door de constante bouw van nieuwe bedrijventerreinen tussen de linten, betekend dit in de praktijk meer vrachtverkeer door ons dorp, meer druk op onze dorpslinten, meer gevaar voor fietsers en kinderen. Niemand kan ontkennen dat het vrachtverkeer de afgelopen jaren alleen maar is toegenomen. Het zijn keuzes die niet passen bij een dorp. Ze passen bij een bedrijventerrein. Maar Aalsmeer en Kudelstaart zijn geen bedrijventerreinen. Aalsmeer en Kudelstaart vormen samen een gemeenschap.

Over wonen, werken en leven Ondertussen blijft het woningtekort knellen. Starters en jonge gezinnen vinden hier geen plek meer. Jongeren die hier geboren zijn, vertrekken noodgedwongen naar elders. Ouderen willen kleiner wonen, maar er is geen aanbod. We praten al jaren over “doorstroming”, maar ondertussen stromen vooral vrachtwagens door. We bouwen hotels -ook en vooral voor arbeidsmigranten-, maar geen huizen voor onze jongeren en ouderen. We stimuleren logistiek, maar belemmeren leven. Voorzitter, we moeten eerlijk zijn: de balans is zoek. FlorAalsmeer wil die balans herstellen. Wij willen een Aalsmeer waar ruimte is om te wonen én te werken, maar nooit ten koste van de leefbaarheid. Wij willen economische ontwikkeling die past bij de schaal van ons dorp, niet bij de omvang van Schiphol. Wij willen beleid dat mensen dient, niet de markt. Over de coalitie en de rol van de raad Het college blijft geloven dat economie de motor van alles is. De coalitie gaf het college een raadsprogramma, maar vergat de meetlat en gaf het college vrij baan. Zonder meetlat kun je niet controleren, maar de coalitie sprak af dit niet te doen; ‘als de wethouder er mee komt is het goed’ een gevleugelde uitspraak van een lid van de coalitie begin dit jaar. Er zijn economische projecten ingepland, maar de menselijke maat en leef kwaliteit niet meetbaar geborgd.

Netcongestie neemt toe, de door ons aangedragen batterij-opslag komt niet van de grond, en tot een concreet doel om overlast te verminderen -of dit nu Schiphol is of het toenemende vrachtverkeer- zijn we niet gekomen. Een motor zonder stuur, rijdt vroeg of laat de berm in. Voorzitter, het is tijd dat we niet alleen praten over groei, maar ook over grenzen. Het vergt moed om “nee” te zeggen wanneer iets niet goed is voor onze inwoners, en niet zoals we de laatste jaren zien steeds maar beslissen om te besluiten. FlorAalsmeer staat voor iets anders Wij zeggen: geen uitbreiding van logistiek zolang de verkeersveiligheid niet gegarandeerd is. Geen nieuwe bedrijventerreinen met blokkendozen zolang woningbouw stagneert. Geen mooie praatjes over duurzaamheid zolang vrachtwagens prioriteit krijgen boven fietsers. Wij zeggen: Aalsmeer en Kudelstaart zijn geen schakels in een keten. Wij zijn dorpen met een eigen identiteit, met water, groen, historie en mensen die elkaar kennen. Onze visie is helder: een dorp waar wonen, werken en natuur in evenwicht zijn. Waar nieuwe woningen betaalbaar zijn voor onze kinderen. Waar bedrijvigheid kleinschalig is, innovatief en duurzaam. Waar natuur ruimte vindt en krijgt. Waar de Westeinderplassen een natuurgebied blijven, en geen etalage voor dagtoerisme uit de stad. Over vijftien jaar Stel u voor: het is 2040. U loopt langs de poel.

Er varen sloepen, er klinkt gelach. Kinderen fietsen langs het water, er zijn betaalbare huizen, en het dorp ademt rust. Dat kan – maar niet vanzelf.

Want stel u ook eens het andere beeld voor: rijen vrachtwagens over de N196, bedrijfsloodsen tot aan de horizon, drukte, lawaai, een dorp dat zijn ziel is kwijtgeraakt. De keuzes die wij hier maken bepalen welk van die twee beelden werkelijkheid wordt. Wat FlorAalsmeer wil bewerkstelligen Wij willen: • Een Aalsmeer waar jongeren kunnen blijven wonen. • Een Kudelstaart dat zijn dorpshart behoudt. • Zorg voor onze ouderen, de mensen die bouwden aan onze gemeenschap. • Dorpslinten die veilig en stil zijn, niet vol vrachtwagens. • Bedrijvigheid die kleinschalig en circulair is, niet grootschalig en vervreemd van de omgeving. • Een bestuur dat luistert naar inwoners voordat besluiten worden genomen, niet achteraf verantwoording aflegt. • Een gemeente die de regie terugpakt op haar eigen ruimte. Dat is de koers die FlorAalsmeer voor ogen heeft. Niet harder groeien, maar beter groeien. Niet meegaan met de regio, maar onze eigen keuzes durven maken. Onze oproep aan de raad Aan de raad: Durf te kiezen voor kwaliteit boven kwantiteit. Voor mensen boven meters. Durf het lef te tonen om ‘vol is vol’ niet als slogan, maar als realiteit te hanteren. FlorAalsmeer wil de verantwoordelijkheid nemen Aalsmeer en Kudelstaart leefbaar, betaalbaar en bereikbaar te houden. Niet voor de volgende begroting, maar voor volgende generaties.

Tot slot: onze gezamenlijke toekomst Voorzitter, FlorAalsmeer is niet alleen een naam, het is een belofte. Een belofte aan de inwoners van Aalsmeer en Kudelstaart. Dat we blijven opkomen voor rust, voor ruimte, voor rechtvaardigheid, voor leefbaarheid. Wij geloven dat een dorp alleen sterk is als het trouw blijft aan haar inwoners, aan haar natuur, aan haar identiteit. Wij willen geen gemeente dat verkocht wordt aan de hoogste bieder, maar een dorp dat investeert in haar bewoners. Dus gaat het voor ons -FlorAalsmeer- niet alleen over cijfers, maar over karakter, de ziel van ons dorp. Over de vraag wie we willen zijn. Over de toekomst die we kunnen kiezen. FlorAalsmeer kiest voor een dorp dat leeft, dat luistert, dat haar eigen koers bepaalt. En wij vertrouwen er op, voorzitter, dat onze inwoners dat volgend jaar op 18 maart ook doen. Dank u wel.