Spreektekst inspreker 3

Geachte voorzitter, leden van de gemeenteraad, Mijn naam is Jochem. Ik spreek vandaag als inwoner van Pijnacker Noord en als ouder van twee kinderen die Kindcentrum De Schatkaart bezoeken. Daarnaast spreek ik vanuit mijn professionele achtergrond in het begeleiden van woonprojecten, waarbij ik ervaring heb in samenwerking met gemeenten aan de inrichting van de openbare ruimte. In mijn dagelijks leven rijd ik bovendien iedere dag met de auto naar deze locatie om mijn kind naar school te brengen. Daardoor ervaar ik de verkeerssituatie op en rond de Groen van Prinstererlaan dagelijks van dichtbij. In mijn werk zie ik vaak hetzelfde terug: verkeersveiligheid wordt niet alleen bepaald door gedrag, maar vooral door de inrichting van de ruimte. Waar verkeersstromen niet goed van elkaar zijn gescheiden, ontstaan automatisch onveilige situaties. Zeker op locaties waar veel kinderen en andere kwetsbare verkeersdeelnemers aanwezig zijn, is dat een belangrijk uitgangspunt. Daarom richt ik mij vandaag op de Groen van Prinstererlaan. Wat mij daarin opvalt is dat de situatie niet bestaat uit losse incidenten, maar uit een inrichting die structureel leidt tot onduidelijkheid en onveiligheid. Ik zie daarin een duidelijke keten van drie met elkaar verbonden problemen.

Probleem 1: onduidelijke Kiss & Ride-situatie Er is geen officieel ingerichte Kiss & Ride-locatie, maar in de praktijk wordt een deel van de ruimte wel zo gebruikt. Dat zorgt voor een onoverzichtelijke verkeerssituatie. Auto’s bewegen dicht langs elkaar en er is weinig ruimte om veilig te manoeuvreren. Tegelijkertijd is er geen duidelijke plek voor fietsers, waardoor ook daar spanning ontstaat in het gebruik van de ruimte. Deze onduidelijkheid vormt het begin van de problemen die daarna ontstaan. Probleem 2: het ontbreken van een veilige fietsstructuur Omdat er geen aparte en veilige fietsvoorziening is wijken zij uit naar het voetpad omdat zij dat als de meest veilige route ervaren in de huidige situatie. Deze situatie staat niet op zichzelf, maar wordt versterkt door de onduidelijke inrichting rondom de’’ kiss and ride’’. Er is geen logische scheiding in de verkeersstromen, waardoor fietsers zelf een zo veilig mogelijke route proberen te kiezen binnen een onoverzichtelijke omgeving. Probleem 3: druk op het voetpad en onveiligheid voor voetgangers Het gevolg is dat het voetpad intensiever wordt gebruikt door fietsers. En dat raakt juist de meest kwetsbare groep: jonge kinderen en ouders die hen begeleiden. Het voetpad zou juist de meest veilige plek moeten zijn, maar wordt in deze situatie onderdeel van een gemengd verkeersgebied.

Oplossingsrichting Ik sta hier vanavond niet om alleen een probleem te benoemen, maar ook een oplossing aan te dragen. De kern van het probleem is dat verkeersstromen op deze locatie onvoldoende van elkaar zijn gescheiden. De oplossing ligt daarom in het duidelijker inrichten van deze ruimte. Allereerst is het belangrijk dat er een expliciete keuze wordt gemaakt over de huidige afzetlocatie. Als dit bedoeld is als Kiss & Ride, dan moet het ook als zodanig veilig en herkenbaar worden ingericht, met duidelijke markering en logische verkeersbewegingen. Als dat niet de bedoeling is, dan moet het gebruik worden ontmoedigd met fysieke maatregelen zoals biggenruggen en duidelijke bebording die stoppen en parkeren verbiedt. Daarnaast kan het gebruik van de ruimte verder worden gereguleerd door het plaatsen van nietjes aan beide zijden van de Groen van Prinstererlaan. Hiermee worden fietsers feitelijk gedwongen om af te stappen, waardoor de menging tussen fiets- en voetgangersverkeer wordt verminderd en de veiligheid voor voetgangers toeneemt. Daarnaast is een structurele oplossing nodig voor het fietsverkeer. Door een duidelijke fietsstrook te creëren met een logische aansluiting op de fietsenstalling ontstaat een veilige en herkenbare route voor fietsers, los van het autoverkeer.

Mocht dit betekenen dat er minder parkeerplekken beschikbaar zullen zijn aan de Groen van Prinstererlaan, dan kan de parkeerdruk die daardoor verschuift worden opgevangen in de directe omgeving, bijvoorbeeld aan de Meidoornlaan, Acacialaan of bij Park Berkenoord. Zo blijft de bereikbaarheid behouden, maar wordt de directe schoolomgeving aanzienlijk veiliger en overzichtelijker. Tot slot Het uitgangspunt is eenvoudig: een schoolomgeving vraagt om een inrichting waarin kinderen en andere kwetsbare verkeersdeelnemers niet onnodig worden blootgesteld aan gemengd en onoverzichtelijk verkeer. Ik vraag u daarom om deze situatie niet alleen te zien als een gedragsvraagstuk, maar als een ontwerpvraagstuk dat om een structurele en duurzame oplossing vraagt. Alleen door de verkeersstromen beter te scheiden kan deze plek echt veilig worden voor iedereen die er dagelijks gebruik van maakt. Dank u wel.