E06Zorg en veiligheidHulstPLUS

Focus op veiligheid, lokale veiligheid en de gemeenteraad. Zorg & Welzijn in het kader van het lokale veiligheidsbeleid De gemeenten zijn tegenwoordig verantwoordelijk voor een groot aantal taken op het vlak van de zorg en de daaraan gekoppelde veiligheid. Uitgangspunt is dat de burgers meer eigen verantwoordelijkheid krijgen en hun “eigen” kracht en sociale netwerk meer en meer benutten. In de praktijk betekent dit, dat ook meer hulpbehoevende en kwetsbare inwoners steeds langer thuis (moeten) blijven wonen en daarbij wordt er zondermeer vanuit gegaan dat zij grotendeels zelfredzaam zijn. Dat klinkt wel mooi, maar in de praktijk is dat niet voor iedereen weggelegd. Dat alles brengt ook risico’s mee op het gebied van veiligheid. Zo hebben we de toch toenemende problematiek m.b.t. verwarde personen, multi-probleem gezinnen die er geen eind meer aanzien, jongeren die op drift raken, e.d. Om dit alles beter aan te kunnen is er noodzaak tot een gedegen beleid waarbij uitgegaan zou moeten kunnen worden van een onderlinge goede samenwerking tussen hulpverleningsinstanties en andere betrokkenen. De basis van goede hulpverlening ligt in de organisaties binnen de eerste lijnsvoorzieningen. Het is de 1ste lijnsvoorziening in de gezondheidszorg en hulpverlening die de grootste (en de goedkoopste bovendien) bijdrage levert aan de gezondheidssituatie van de burgers, aan een gezond welzijn.

De basisorganisatie van de 1ste lijnsvoorziening wordt gevormd door: de huisarts, wijkverpleging, thuiszorg/hulp en maatschappelijk werk. Die organisaties vormen de ogen en oren binnen de samenleving en die organisaties dienen het dichtst bij de burgers te zitten, met zo min mogelijke drempels als toegang. 1ste lijns basisvoorzieningen die op het vlak van zorg& welzijn het fundament leggen ook in het kader van de veiligheid. Uitgangspunt blijft wel de inzet vanuit de bevolking in de eerste plaats. Thuishulp en maatschappelijk werk vallen onder het gemeentelijke beleid en dienen dan ook in het kader van de (zorg)veiligheid uitdrukkelijk aandacht en mogelijkheden te krijgen; de (praktische) werking van die organisaties, moet zo optimaal mogelijk gegarandeerd kunnen worden. De mensen werkzaam binnen de 1ste lijnsvoorziening moeten in eerste instantie ingebed zijn in het gebied waar zij hun diensten aanbieden, zij moeten kennis hebben van de leefwereld en werkveld van burgers c.q. hulpvragers. Zo zal een degelijk basisteam maatschappelijk werk, rekenend op ondersteuning van gespecialiseerde instanties, veel van de bestaande maatschappelijke problemen (-verwarde personen, overlast, multi-probleemgezinnen …) kunnen in kaart brengen en ondervangen.

Het belang van de 1ste lijns ( basis) voorziening wordt overigens in de feiten zonder woorden onderkend bij de andere hulpverleningsorganisaties, zo heeft Emergis nu een MJD (Maatschappelijk Justitiële dienstverlening) dat zich richt op de praktische hulpverlening (wonen, belastingen, …) terwijl de GGD nu meer in de basisorganisaties wil aanwezig zijn. Ook de GGD ontvangt nu subsidie van de gemeente voor werk op scholen en in de wijkteams. Een pilot is zo blijkbaar voorzien met wijkgericht werken waar de GGD waarschijnlijk zal aan deelnemen. Hulst voor Elkaar zou dan ook meer armslag en vrijheid moeten kunnen krijgen van de gemeente om de basisvoorziening maatschappelijk werk degelijk in de verf te kunnen zetten. Hulst voor Elkaar moet de mogelijkheid krijgen om van maatschappelijk werk een laagdrempelige basisvoorziening te maken. Tegen gaan van bureaucratisering, bureaucratisering die tijd opslokt , tijd die afgaat van de feitelijke hulpverlening. Bureaucratie, die zijn oorzaak vind in ongefundeerd wantrouwen richting de hulp- en zorg verlenende organisaties, die tijd kost ten koste van het werk in het veld.

Ook jongerenwerk kan best ingebed worden hetgeen tevens kan betekenen dat de inzet van de schaarse mogelijkheden t.b.v. het jongerenwerk verstrekt kan worden. Wanneer er projectmatige zaken worden opgezet dan mag dit niet als doel hebben om kortstondige successen naar buiten te brengen die indruk moeten maken. Maar al te dikwijls worden projecten naar buiten uit bij de aanvang mooi in de verf gezet, het verloop of de afloop op termijn verdwijnt stilletjes in het niet om weer overvleugeld te worden door andere projectinitiatieven. Projecten die opgezet worden moeten ingekaderd worden in een groter geheel, een langdurigere doelstelling hebben. Beleid dat niet gebaseerd is op de dagelijkse realiteit, gebaseerd is op het maatschappelijke leven, maar dat “theoretisch” is tot stand gekomen, bedenksels van mensen die het beter denken te weten, is gedoemd om te mislukken.

Luc Brusselaers 22/11/18