11-24 Inspreekbijdrage mevr. Sepers

Geachte commissie leden, U heeft besloten geen contract meer af te sluiten met de ambulante begeleiding van de Raphaelstichting, locatie Rozemarijn in Haarlem. Mijns inziens is dat een vergissing en daar wil ik u voor waarschuwen. Ik ben mentor van één van de cliënten van deze ambulante begeleiding. Ferm Rozemarijn biedt begeleiding aan een groep van 6 (jong)volwassenen met verstandelijke beperkingen en/of psychiatrische kwetsbaarheden. Vanuit hun antroposofische wereldbeeld, doen zij dit anders dan andere instellingen. De medewerkers van Rozemarijn werken meer vanuit een langdurige verbinding en minder vanuit criteria waaraan cliënten moeten voldoen. Ze zijn daar aanhoudend en volhardend in. De relatie wordt niet opgezegd, steeds wordt er naar mogelijkheden gezocht om toch contact te houden, ook als de mensen daartoe zelf geen initiatief nemen. Daarbij zoeken ze naar mogelijkheden buiten de gebaande paden.

Mijn zorgen zijn dat als deze ambulante begeleiding wordt gestopt: -

De cliënten van de ambulante begeleiding niet aankomen bij het Sociaal wijkteam, ook niet na een warme overdracht. Het Sociaal wijkteam heeft het nu al te druk en de cliënten zullen niet zelf hulp vragen. Bovendien zijn het cliënten die niet makkelijk een verbinding aan gaan met nieuwe hulpverleners.

-

Deze cliënten zullen de gemeente en de woningbouwverenigingen veel overlast gaan bezorgen. Bovendien gaan ze de gemeente Haarlem waarschijnlijk meer geld kosten dan dat er nu aan hun begeleiding wordt uitgegeven.

-

En mijn laatste en belangrijkste zorg is dat mijn mentor kind en haar lotgenoten door problemen met buren en woningbouwvereniging uit hun huis gezet zullen worden, niet op tijd de zorg krijgen die ze nodig hebben, maatschappelijk te loor zullen gaan en bij overlijden, niet gevonden zullen worden.

Ter illustratie, mijn mentorkind, heeft in haar jeugd in meerdere GGZ instellingen en pleeggezinnen gewoond. Bij geen van deze woonplekken heeft ze langer dan een jaar gewoond. Ze heeft nauwelijks scholing, geen werk, staat onder curatele en heeft nooit langer dan 3 weken dezelfde baan gehad. Bij de Raphaelstichting is ze echter al 5 jaar in zorg. Hoewel ze zelf geen initiatief neemt om hulp te vragen, hebben de medewerkers van de Raphaelstichting een goede band met haar opgebouwd, zij heeft hen haar sleutel gegeven, zodat ze binnen kunnen komen als ze op de afgesproken tijd toch de deur niet opendoet. Ze regelen medische hulp als dat nodig is. Ze hebben toen ze geluidsoverlast veroorzaakte, gesproken met haar, de buurman en de woningbouwvereniging, waardoor de geluidsoverlast wat afnam maar vooral ook de buurman meer geluid voor lief neemt en zij haar woning behield. Ze zorgen ervoor dat de verwarmingsketel gerepareerd wordt zodat client niet in de kou zit en brand voorkomen wordt.

Dit is een voorbeeld van de mensen die de Raphaelstichting begeleidt. Achter ieder van die mensen zit een ander verhaal. Maar voor allemaal geldt dat ze grote risico’s met zich mee brengen en nieuwe hulpverleners zullen vermijden.

De huidige begeleiding voorkomt veel problemen. Behoud wat werkt!

Dank u voor uw aandacht.