10-26 Transcript Raad

Verkeersveiligheid De voorzitter: Volgens mij moeten we naar 16. Dat is het verkeersveiligheidsbeleid. Verkeersveiligheid. De heer Hulster. De heer Hulster: Dank u wel, voorzitter. Dit is een heel erg belangrijk stuk. Want verkeersveiligheid is een probleem, dat is overal, maar natuurlijk ook in Haarlem. Het is natuurlijk heel fijn dat er nu beleid komt. Het is goed dat er veel aandacht voor de fietsers zit. Veel mensen in de commissie hebben al gezegd, er moet ook veel aandacht voor voetgangers zijn. Dat is allemaal goed. Maar we waren toch wel enigszins verbaasd natuurlijk dat de snorfietsers naar de rijbaan hier niet in werd aangepakt. Dat was een beetje teleurstellend, maar hopelijk komt daar binnenkort meer over. Maar meer in algemenere zin, daar hebben we een

37

amendement voor gemaakt, vinden we dat wat betreft de invoering van de 30 kilometer niet kunnen wachten tot de wegen aangepast zijn, want dat gaat wel 400 miljoen kosten en heel veel tijd. Wat ons betreft gaan we eerst, op de wegen waar we dat mogelijk achten, de snelheid omlaag brengen. Daarna, als dat nodig is, de wegen aanpassen, zodat we snel aan de slag kunnen met het verbeteren van de verkeersveiligheid in deze stad. De voorzitter: Dank u wel. De heer Visser. De heer Visser: De ChristenUnie ondersteunt van harte dit pleidooi van de Actiepartij. In coronatijd zijn er wereldsteden geweest die in een paar maanden tijd hun hele wegenstructuur hebben aangepast. Niet door er heel veel geld aan te besteden, maar simpel met wat potten verf en wat verkeersborden. Met wat creativiteit kunnen we rondom die 30 kilometer per uur echt een eind komen. Laten we gewoon stappen gaan zetten. Voor de rest hebben wij een motie ingediend, fietsers ruim baan op de Kleverlaan. Het bijzondere is dat het college de laatste maanden eigenlijk steeds heeft gezegd van, Kleverlaan, dat is groot onderhoud. Daar gaat u als raad niet over. Totdat ik de actielijst ging bekijken. Want in de actielijst staat wel degelijk dat het om herinrichting gaat. Het lijkt alsof het college een beetje met twee monden praat. Want herinrichting, daar hoort juist een dilemmanotitie bij.

Uit de actielijst blijkt ook dat er al drie jaar achter de schermen over wordt gepraat en dat er heel veel dilemma’s zijn. Dan horen we er als raad over te praten. Deze motie zegt, die weg moet worden aangepakt, onderhoud is slecht, doe het dan gelijk goed. Het is nu een racebaan. Het is veel te breed en gevaarlijk voor fietsers, terwijl het een hele belangrijke oost-westroute is. Het is een hoofdfietsroute. Ook al breng je de snelheid daarnaar 30 kilometer per uur, dan nog is het daar te druk en heb je gewoon fietspaden nodig. College, ga daarmee aan de slag. Dat is de oproep. De voorzitter: Dank u wel. Nog andere bijdragen vanuit de raad? De heer Smit. De heer Smit: Voor OPHaarlem is en blijft de voetganger centraal en niet de fietser. Dan sluit ik me aan bij met name de Actiepartij voor de andere opmerkingen. De voorzitter: Dank u wel. De heer Amand. De heer Amand: Wij willen dat die 30 kilometer gehandhaafd wordt, maar de snelheid moet gewoon elke weg aangepast worden. Desnoods, zeggen we weer, bloembakjes. Dat is toch wel de beste oplossing. Gaarne eens kijken en het verzoek om dat te realiseren. Snelheid uit de wegen. De voorzitter: Dank u wel. De heer Bloem. De heer Bloem: Voorzitter, alles ging enorm langzaam als het ging om dit stuk. Het verkeer helaas in onze stad nog niet. Daarom eigenlijk een motie, wop, wop, gas erop, echt snel met concrete maatregelen te komen.

Want als het echt belangrijk is en echt concreet wordt, dan staat het niet in het stuk. Daarom vragen wij een motie om dat alsnog en snel te doen, zodat we in de geest van raadslid Berkhout dit snel uit gaan voeren, in plaats van weer drieënhalf jaar moeten wachten. De voorzitter: Dank u wel. Mevrouw Verhoeff. Mevrouw Verhoeff: Wij gaan het kort en krachtig … Kijk, verkeersveiligheid daar kan je niet op tegen zijn. Het is ook belangrijk dat het gebeurt. Wij zullen, zoals het er nu naar uitziet, het amendement en de motie van de ChristenUnie niet steunen. Je kunt niet vooruit zeggen, we zetten er een bord neer en dan ga je maar 30

38

kilometer rijden. Dat werkt gewoon niet. De Kleverlaan, het moet gewoon snel gebeuren. Groot onderhoud kan snel als je één op één de boel inricht en anders niet. Wij kiezen hiervoor snelheid. We willen graag horen van de wethouder hoe hij denkt over 16.02, want daar zijn we het nog niet helemaal over eens wat we gaan stemmen. Dat was ons verhaal. De voorzitter: Dank u wel. Het kan kort. De heer Van den Doel. De heer Van den Doel: Dank u wel, voorzitter. Zoals u weet hecht GroenLinks heel erg aan 30 kilometer in de stad. We willen echter … Wat we willen voorkomen, is dat je een onveilige situatie inruilt voor een onveilige situatie. Als u overal borden neerzet en de weg geeft aan dat het 50 kilometer is, eventueel zelfs nog met een voorrangsweg, dan fiets je lekker. Dan kijk je achterom, is een auto ver weg, ga je naar links en dan word je geschept, omdat je er totaal geen rekening mee houdt dat die auto denkt dat hij 50 kilometer per uur kan rijden. Daarom zijn wij daar voorzichtig in. We willen wel heel graag van de wethouder horen hoe snel hij de 30 kilometer wil gaan invoeren en wat voor plan hij daarvoor heeft, voor de nabije toekomst, zodat zo snel en zoveel mogelijk 30 kilometer daadwerkelijk ingericht kan worden en als het meezit dan ook gehandhaafd. Want ook dat is een probleem.

We kunnen wel overal 30 kilometer per uur neer hangen, maar als we het niet kunnen handhaven, dan zal niemand … Helaas is dat zo. Soms verbaast me dat erg, maar dan houdt niemand zich daaraan. Dat levert gevaarlijkere situaties op dan de huidige situatie. Tot mijn spijt moet ik dat zeggen, want wij kunnen als GroenLinks niet wachten tot bij de ingang van de stad staat 30 kilometer per uur en niet harder. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. De heer De Groot. De heer De Groot: Dank u, voorzitter. Wij kunnen ons goed vinden in de laatste woorden van GroenLinks. Wij vinden het amendement ook sympathiek, in die zin dat wij als indieners van het initiatiefvoorstel natuurlijk ook heel graag snelheid zien. Dat is een interessante woordkeuze als we het over 30 kilometer hebben, dat realiseer ik mij. Maar snelheid terug naar 30. Wethouder, wij zouden ook graag van u horen hoe u tegen dat amendement aankijkt, want wij willen ook heel graag tempo in deze maatregelen. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. De heer Boer. De heer Boer: Dank u wel, voorzitter. Verkeersveiligheid, iedereen vindt het natuurlijk belangrijk, wij ook. We sluiten aan bij een landelijke aanpak. Dat is fijn. Dat is meestal verstandig. Een van de punten die naar boven kwam, is natuurlijk dat een veilige infrastructuur erg belangrijk is.

Maar veel punten die ook insprekers hebben genoemd, of mensen die iets te melden hadden, is dat de wegen er gewoon slecht bij liggen. Je kan wel een veilige weg inrichten, maar als alle schots en scheef ligt, dan vallen er nog steeds mensen. Mevrouw Verhoeff kan erover meepraten, helaas, begrijp ik. Ik vraag me af, wethouder, dat signaal is ook heel duidelijk hier naar voren gekomen, wat gaat u met dat signaal doen? Mijn laatste vraag is … Een paard ... Dat vind ik jammer. Dank je. Een paard, mag die op een fietspad? De voorzitter: Dank u wel. De heer Dreijer. De heer Dreijer: Ik sluit mij aan bij de woorden van D66 en GroenLinks, voor wat betreft de 30 kilometer. Even naar de motie van de ChristenUnie over de Kleverlaan. Ik denk dat het wel zinvol is om eigenlijk voortaan ook bij groot onderhoud toch even kijken van, was die weg wel goed ingericht destijds. Misschien dat we wel breder kunnen kijken. Niet er direct van uitgaan dat we ook gaan herinrichten, want daar heb je inderdaad veel meer procedures voor nodig. Maar even snel kijken van, ligt die weg er nog bij zoals we het eigenlijk voor

39

ons beleid zouden willen hebben? Kun je niet door minimale aanpassingen iets doen? Nu al zeggen dat je de fietspaden wil hebben, vind ik weer even te ver gaan. Je ziet ook wel de discussies in het land. Dan met name in Amsterdam. Die hebben juist weer ervoor gezorgd dat er fietspaden weggehaald worden, met betrekking tot de menging van verschillende snelheden van fietsers, elektrische fietsen op de fietspaden. We moeten daar zorgvuldig naar kijken. Ik wil dat niet per motie nu al op gaan leggen. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. Mevrouw Otten. Mevrouw Otten: Liberaal Haarlem zal op zich er wel mee instemmen. Kan ook bijna niet anders, want wie kan er tegen veiligheid zijn. Alleen ik vind het ook een beetje wassen neus, gezien het ontzettende slechte onderhoud van de wegen, de fietspaden. De Rijksstraatweg wordt nu aangepakt. Maar het is echt heel erg slecht in Haarlem. Ga zelf maar eens rondjes fietsen. Ik vraag me wel eens af hoor, of het college überhaupt wel door Haarlem fietst en rijdt. Plus dat er gewoon een aantal aanpassingen nog lang niet gedaan zijn. We hebben het nu over de 30 kilometer, maar fietspaden moeten worden aangepast aan de nieuwe soort fietsen. Dat alles mis ik nog. Veiligheidsbeleid, leuk, maar een wassen neus. De voorzitter: Dank u wel. Maar u zou er verbaasd van staan hoeveel wij af fietsen. Dat was het? Wethouder Berkhout.

Wethouder Berkhout: Dank u wel. De burgemeester heeft voor mij het even gecheckt. Paarden mogen niet op het fietspad. Moeten het ruiterpad gebruiken, zo niet de rijbaan, maar vooral niet het fietspad. Mijnheer Boer, technisch uitgezocht meteen. Eigenlijk wil ik liever geen technische vragen beantwoorden, maar in dit geval hebben we dat gewoon even gedaan. U wilt het allemaal snel en wij willen het vooral ook veilig. Volgens mij wilt u dat ook. Daarbij hoort echt wel ook een veilige inrichting. Zoals in de commissie ook gezegd, wat wij gaan doen … Gelukkig hebben we de versterkers net vastgesteld, waar we ook de quick wins vaststellen. Waarin we proberen nog voor het eind van het jaar een aantal verkeersbesluiten te nemen om die snelheid naar 30 omlaag te brengen, daar waar de inrichting het toestaat. Dat was de verkeersbesluiten naar 30, als ik de commissie nog goed terughaal. Ik weet niet of er zoveel woorden … Maar laat dat wel de ambitie zijn, om dat op korte termijn te doen. Maar als u zegt, eerst de snelheid omlaag, dan de weg aanpassen. Dan zeg ik, nee, dat werkt onveiligheid in de hand. Er wordt ook weinig vaak op dit soort wegen gehandhaafd. Als zo’n inrichting uitnodigt om hard te rijden, maar een fietser of iets dergelijks denkt, 30, ik mag daar gewoon ook fietsen, is dat echt onveiliger. Zou ik dat echt ten zeerste ontraden.

Maar wat ik u hoor zeggen, is wij willen, misschien zei D66 dat nog explicieter, sneller die snelheid omlaag. Wat gaat u daaraan doen? In de commissie ook gezegd, wij komen voor de zomer met een plan van aanpak om een stappenplan naar 30 kilometer per uur op te leveren. Daar kan ik u toezeggen om te zeggen, hoe kunnen we dat versnellen, dat wil ik daarin op gaan nemen. Ik wil daarbij wel zeggen, dat is niet eenvoudig. Dat vraagt extra middelen, extra capaciteit. We moeten altijd ook rekening houden met inspraak, als we dit soort zaken doen. Maar ik hoor uw verzoek. Ik denk dat het heel goed is om voor de zomer volgend jaar te kijken, hoe kunnen we die snelle stappen gaan zetten om die snelheid in de stad omlaag te gaan halen? We proberen wel op korte termijn, nog voor het eind van het jaar, een aantal verkeersbesluiten te nemen om daadwerkelijk al actie te nemen. Dan eventjes met betrekking tot 16.01. Mijnheer Visser, wij zijn bezig op dit moment met die scope te bepalen, om het maar zo te zeggen. Heeft ook te maken met het mobiliteitsbeleid. Ook met het nog … Het liefst hebben wij zo snel mogelijk de GOW30 als nieuwe wegcategorie. Ik wil u vragen deze motie aan te houden. Wij proberen nog in februari met een stuk naar de commissie te komen, hoe we met de Kleverlaan omgaan. Dat kan ik u op dit moment daarover toezeggen.

Dan met betrekking tot 16.02, dat ontraad ik op dit moment. Dat lukt ons niet in januari. In de commissie wel gezegd, wij gaan tempo maken. Voor de zomer komt er een plan van aanpak

40

verkeersveiligheid en een plan van aanpak om naar 30 kilometer per uur te gaan. Voor die tijd, zoals net gezegd, een aantal quick wins om obstakels weg te halen en snelheid omlaag te halen. Dat is de actie die wij kunnen beloven. Dit ontraden we. Dat was het, voorzitter. In algemene zin, denk ik dat de heer Boer en later ook mevrouw Otten heeft stilgestaan bij het onderhoud. Natuurlijk moet dat ook op orde zijn. Dat is de basis. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. U heeft nog een soort slotinterruptie, de heer Visser. De heer Visser: Voorzitter, ik zal dan motie 1 aanhouden tot februari. Ik verbaasde me er wel over, dat het hier regelmatig is gebracht als onderhoud, terwijl in de actielijst weldegelijk over herinrichting wordt gesproken. Dat het kennelijk als sinds 2017 aan het sudderen is. We al die tijd daar niet echt goed over geïnformeerd zijn. Laat dat een les zijn voor de toekomst voor dit soort projecten. De voorzitter: Dank u wel. Dan gaan we over naar besluitvorming. Dan beginnen we met het amendement. Dat is 16.03. Eerst de snelheid omlaag, dan de weg aanpassen. Stemverklaring? Niet. Dan gaan we stemmen. Wie is voor dit amendement? Dat zijn SP, OPHaarlem, Jouw Haarlem, ChristenUnie, Actiepartij en Trots Haarlem. Amendement is verworpen. Dan gaan we stemmen over het verkeersveiligheidsbeleid, de nota zelf. Stemverklaring van de Actiepartij.

De heer Hulster: Dank u wel. Het is jammer dat het amendement het niet heeft gehaald. Nu ligt er het zoveelste beleidsplan wat tandeloos is. Wat de weg plaveit voor volgende wethouders, die helemaal niets met 30 kilometer moeten doen, want we moeten eerst wachten op de herinrichting van de wegen. Ik kan u zo een rijtje opnoemen van economisch beleid tot het mobiliteitsbeleid. Al die beleidsstukken die we gemaakt hebben de afgelopen periode, daar staat geen enkele actie in en geen enkele doorzettingsmacht. Uiteindelijk staan we weer met lege handen. Het is echt ongelofelijk hoe dit groepje raadsleden zich een oor laat aannaaien … De voorzitter: U stemt … De heer Hulster: Door de zalvende woorden van deze wethouder. Dus zullen wij tegen stemmen. De voorzitter: Want dat was een stemverklaring. Dank u wel. Nog meer stemverklaringen? De heer Smit. De heer Smit: Voor ons blijft de voetganger centraal staan. Wij vinden met name ten aanzien van de fietser het beleid niet scherp genoeg. We zullen niet voor stemmen. De voorzitter: Dank u wel. Dan gaan we over tot stemming. Wie is voor dit beleid? Dat zijn GroenLinks, D66, SP, Jouw Haarlem, ChristenUnie, Liberaal Haarlem, Hart voor Haarlem, CDA, VVD en Partij van de Arbeid. Daarmee is dat vastgesteld. Dank u wel. Hebben we nog de motie liggen. Veilig verkeer, wachten kan niet meer. De heer Visser.

De heer Visser: Voorzitter, de wethouder heeft gezegd dat januari te vroeg is. Maar ik vind wel de ambitie van deze spreekt een goed signaal. Daarom steunen we het. De voorzitter: Dank u wel. Dan gaan we stemmen over de motie. Wie is voor de motie? Dat is SP, OPHaarlem, Jouw Haarlem, ChristenUnie, Actiepartij, Trots Haarlem. Motie is verworpen. 17. Zonnewarmtenet Ramplaankwartier: garantstelling en governance

41

De voorzitter: Dan komen we bij agendapunt 17. Dat was afgewaardeerd naar een hamerstuk met stemverklaring. Ik ga ervan uit dat het echt alleen een stemverklaring is. Ik weet niet van wie. OPHaarlem. De heer Smit: Voorzitter, op pagina 6 van het raadsstuk staat: “Om het project mogelijk te maken, is subsidie noodzakelijk. Lenen wordt pas ingezet als er voldoende subsidie is.” Wij hopen dat dit gestand blijft. Dat vinden we het belangrijkst. Stond niet in het besluit, maar de wethouder knikt. De voorzitter: Geweldig. Precies binnen uw spreektijd. De heer Smit: Punt van orde. Ik heb net 28 seconden gebruikt om mijn rol in de auditcommissie te benoemen en gevraagd om dat bij mij op te tellen. De voorzitter: Ik heb het onthouden, maar ik wilde u gewoon een compliment geven. Ik dacht, dit is er een. Goed, we gaan stemmen. Althans, is daar behoefte aan? Misschien zegt u wel, dat hoeft helemaal niet. Is er iemand die stemming wil? Niemand? Dan is het vastgesteld. 3.

Interpellatieverzoek VVD Frans Hals Museum De voorzitter: Dan zijn wij toe aan de interpellatie. Die is aangevraagd door de VVD. Daarvoor geldt overigens dat de spreektijd daar niet meer voor geldt. Maar ik zal u wel scherp proberen te begeleiden, want ik weet hoezeer sommigen van u ook die moties vreemd nog willen behandelen en ook nog op tijd klaar willen zijn. Ik zou zeggen, laten we proberen het in ieder geval qua tijd scherp te voeren, het debat. De heer Blokpoel. De heer Blokpoel: Dank u wel, voorzitter. Drie keer is scheepsrecht om het gesprek hierover te voeren, zeggen we dan maar. Maar goed, het is nu drie keer dat we over Frans Hals hebben gesproken, want sinds 2018 hebben we het al over de ondersteuning van het museum. Scenario’s die ontbreken. Ondertussen loopt het museum fondsen mis en kan het niet verder doorontwikkelen, omdat de gemeente geen duidelijk kader biedt. Het vraagt onevenredig veel energie van de directie en de medewerkers van het museum om maar telkens fondsen te werven om overeind te blijven. Telkens die energie, die zij zo goed hadden kunnen inzetten voor de collectie, voor het museum, voor de marketing, noem het maar op. Ondertussen blijft de locatie Verweyhal natuurlijk ook grotendeels leegstaan. We kunnen misschien wel stellen dat het bijna op instorten staat, omdat het college er niet uitkomt met de andere rechtmatige eigenaar van het pand.

Moeten we dat zomaar laten gaan? Nee, maar het college moet wel zijn knopen tellen. We kunnen 100 duizend euro aan advocaatkosten uitgeven, maar op een gegeven moment moeten we daar toch een streep onderzetten. Het geheel voor de gemeente is uiteindelijk ook niet goed, want het straalt ook op ons af natuurlijk dat we geen besluit nemen. Dat we het museum laten bungelen, dat we de collectie laten verkrotten in verschillende depots en dat we daar maar geen voortgang in plaveien. Het college neemt nu vluchtig een bedrag op in de begroting van, zo, nu ondersteunen we het museum structureel. Fantastisch. Maar als de wethouder degelijk aan de opdracht had gewerkt, haar belofte ook was nagekomen die ze eerder heeft gedaan in het voorjaar, waarbij ze heeft gezegd, in september, oktober kom ik terug met de hernieuwde opdracht en dan kunnen we goed over de scenario’s spreken, dan kunnen we goed met elkaar ook structureel het museum verder helpen en dan zijn we daar ook even van af, want dan kan iedereen verder, dan hadden we wellicht een hele andere casus gehad in de begroting. Dan hadden we wellicht een bedrag voor een depot gehad. Dan hadden we verder gekund met het geheel waar we nu weer telkens tegenaan lopen. U pakt nu de handschoen wel op met de Versnellers voor Duurzaam doen, waar u capaciteit aanvraagt, of waarbij u capaciteit claimt om dingen uit te gaan zoeken.

Waarbij u de depots nog een keer gaat uitzoeken. Of nog een keer? Eindelijk kunnen we beter zeggen. Maar de hete aardappel om tot een nieuw depot te komen, dat schuift u door. Want u gaat iets uitzoeken, maar u

42

heeft nog geen depot. U heeft nog geen locatie. U kunt die stap niet zetten, want er is ook nog geen geld voor beschikbaar gesteld. Voorzitter, weet u wat ons het meest stoort? Dat dit gesprek een week vooruit is geschoven, à la, dat is aan de orde van de raad. Maar in al die weken, in die weken dat dit gesprek ook is opgestart, dat we erachter kwamen van, o ja, de wethouder heeft die belofte gedaan, is ze niet nagekomen. In al die weken hebben we geen brief, geen raadsinformatiebrief, geen communicatie van de wethouder gehad waarin ze aangeeft, dit is de situatie, deze stappen gaan we nemen, zo gaan we voort, zo zijn we met het museum in gesprek. Niets van dat soort informatie komt naar ons toe. In de begroting staat een snippertje. In de versneller Duurzaam doen staat een snippertje. Maar niks om structureel verder te aan. Niks om het museum dan ook goed op te pakken en verder te helpen. Dat wekt toch de meeste verbazing. We hebben met een aantal vragen ingediend, vanwege de tijd, ik kan ze allemaal herhalen, maar ik laat ze achter. Iedereen heeft ze kunnen lezen en voor de kijkers thuis staan ze online onder het agendaonderwerp. Voor zover zijn we heel erg benieuwd naar antwoorden op die vragen. De voorzitter: Dank u wel. Dan gaan we naar wethouder Meijs. Wethouder Meijs: Dank u wel, voorzitter.

Dank u wel voor het stellen van de vragen en voor dit interpellatiedebat, want dat geeft ons als gemeente en als college natuurlijk ook de kans om te laten zien wat wij als college al vanaf het begin hebben gedaan, vanaf deze coalitieperiode. Daarom wil ik u ook wel even graag meenemen wat er allemaal gebeurd is tot nu toe. We pakken het zorgvuldig aan. Dat gaat u misschien wellicht niet snel genoeg, maar we ondersteunen het museum op alle punten. We zijn begonnen al in 2020 en ’21, waarbij we toen incidenteel extra subsidie hebben verstrekt, zodat ze hun begroting konden sluiten. Met daarbovenop nog, in 2020, een ruime steun aangaande de coronacrisis. Dat is een totaal, vorig jaar, voor 1,1 miljoen extra subsidie geweest. Extra budget om het Frans Hals Museum overeind te houden. Niet alleen het Frans Hals Museum, maar ook andere culturele instellingen. Nu doet het college een voorstel voor een structurele subsidieverhoging van 3 ton. Plus extra middelen voor een eerste stap in het verbeteren van het collectiebeheer. Plus onderbouwing daaronder van verschillende onderzoeken. Het verwijt wat u mij maakt dat ik geen stappen heb ondernomen, dat kan ik niet met u delen. Maar inderdaad, we zijn er nog niet en nog zeker niet voor de langere termijn.

Willen we het museum, vooral ons museum, waar we allemaal trots op zijn, een warm hart toedragen, verder op niveau krijgen, zullen we de komende jaren nog vele stappen moeten nemen. Dat ben ik geheel met u eens. Daar ligt nog een grote, grote opgave voor ons, want dat kunnen we niet zomaar doen. Daar hebben we al een aantal onderzoeken onder liggen. Het onderzoek bijvoorbeeld voor het exploitatietekort, wat we nu hebben gedekt met 3 ton. We hebben een onderzoek gedaan naar de situatie bij Baars. We zijn ook langs geweest om te kijken hoe de situatie was en een onafhankelijk inspectieonderzoek laten doen naar het collectiebeheer daardoor door Helicon. Naar aanleiding daarvan wordt nu voorgesteld om een budget beschikbaar te stellen, om die registratie daar bij Baars op orde te brengen. Dat was ook iets wat bij de verzelfstandiging van het museum al was beloofd, maar is nooit gebeurd. Ook daar stellen we 2,5 ton voor beschikbaar, om het dan te verplaatsen naar een tijdelijke, geschiktere locatie. Want we hebben met elkaar gezien dat daar de nood het hoogst was. Het derde onderzoek wat we hebben gedaan, was de onderhoudsopgave vanuit het vastgoed. Daar moet een nieuw meerjarenonderhoudsplan nog komen. De demarcatielijsten, uitgevoerd door ToornedPartners. Ik bestrijd uw mening dat we niets hebben gedaan, maar we doen het zorgvuldig en onderbouwd.

Dat het daardoor niet snel genoeg gaat, daar kan ik helaas niets aan doen, maar ik wil het wel zorgvuldig doen. Kortom, geen kleine klus. Daar hebben we ook extra mensen voor nodig. Vandaar ook bij de versnellers, dat we daar incidenteel extra middelen voor vrij hebben gemaakt van 2 keer 50 duizend euro, om in ieder geval de … Sorry, ik ben mijn verhaal even kwijt. De opdracht aan het museum weer te herijken. Dat was een van de grote adviezen die we bij het Berenschot-rapport naar voren kregen. Het klopt, daar bied ik mijn excuus voor aan, dat heb ik ook al

43

eerder aangeboden, dat het streven was om dat ruim voor de begroting van dit jaar voor de bakker te krijgen. Dat is niet gelukt. Dat is geen onwil geweest of onzorgvuldigheid of vertraging, maar dat is gewoon geweest, omdat we met de hele afdeling, met alle ambtelijke inspanningen die we daarvoor nodig hadden, om alle mensen binnen of alle instellingen binnen de cultuursector overeind te houden. We hebben vreselijk ons best gedaan om niemand daar failliet te laten gaan en ondertussen hebben we ook nog gebouwd aan een cultuurplan wat binnenkort bij u op de tafel ligt voor een definitief besluit. Kortom, mijn excuus dat u vertraging heeft opgelopen. Ik kan u ook nog melden dat we inmiddels al enige tijd, sinds de zomer, op zoek zijn om uitvoering te geven aan die herijkingsopdracht, maar dat heeft tot nu toe nog tot niets geleid. Of mensen zijn druk of mensen hebben een andere opdracht of mensen zien daar nog geen brood in om daarmee aan de slag te gaan. Dus ik had u graag willen informeren, maar dat levert inderdaad nog vertraging op. Daarmee heb ik volgens mij het meeste van uw antwoorden gegeven. De voorzitter: Dank u wel. Dan ga ik terug naar de heer Blokpoel en daarna hebben andere raadsleden die dat willen de gelegenheid om nog nadere vragen te stellen. De heer Blokpoel. De heer Blokpoel: Ja, dank u wel, voorzitter.

Ja, de tijdelijke middelen waar de wethouder mee begon en daar gaat het natuurlijk niet om. Wij zijn juist op zoek naar die structurele oplossing en u haalt aan dat die drie ton gereserveerd is. Ja, prachtig, inderdaad, maar zoals het rapport van Berenschot ook zegt, dat is de minimale variant en dan nog moet het museum aanzienlijk kostenbesparende maatregelen nemen om overeind te blijven. De collegevoorstellen zijn nergens op gebaseerd, want juist die herijking van die opdracht die had ertoe moeten leiden dat er een bedrag zou moeten liggen. Als het museum een andere opdracht krijgt dan had het misschien ook twee ton kunnen zijn, of een ton, of vijf ton of een miljoen. Dat weten we niet. U heeft gewoon maar o ja, Berenschot zegt drie ton. Nou, doen we drie ton en dan zijn we er even van af. Nee, we zijn er helemaal niet vanaf, want er is geen nieuwe opdracht en het depot, u gaat nu het depot verhuizen voor veel geld naar een nieuwe tijdelijke locatie. Nou, wat dat betreft, paars is ook een tijdelijke locatie, had het net zo goed daar kunnen staan en dan hadden we het geld in onze zak kunnen houden op zoek naar een permanente locatie om het goed op te lossen. Oftewel, ook daar, u zegt u bent zorgvuldig, nee, u neemt een actie of doet een actie, maar vervolgens lost het niks op, want het staat vervolgens weer ergens op een tijdelijke locatie.

En excuses die u geeft, aanvaard en gewaardeerd, maar daar gaat het ons niet om. Het gaat ons om het museum. Het gaat ons om die structurele oplossing om te zorgen dat het depot er is. Dat het museum goede fundatie heeft en dat we verder kunnen bouwen aan het museum, gewoon verder kunnen bouwen en uiteraard, volle waardering voor de ambtenaren op de afdeling Cultuur, dat ze tijdens corona zo hard hebben gewerkt en zo hard alle musea, alle culturele instellingen, hebben ondersteund. Dat daar overal middelen naartoe zijn gegaan. Nogmaals, grote waardering, maar u informeert ons niet dat daarmee die opdracht blijft liggen. Dat daarmee andere zaken, het Frans Hals, waar we al jaren over praten, wat al vele malen terug is gekomen, dat dat blijft liggen en dat dat niet verder gaat. En u geeft aan sinds de zomer bent u op zoek naar een herijkingsopdracht, of tenminste, om die opdracht weg te zetten. Inmiddels, 26 oktober, we hebben niks van u gehoord. We lezen niks en we moeten er telkens maar weer zelf op terugkomen en zelf achterna vissen van hoe gaat u verder met deze opdracht en hoe kunnen wij ook grip krijgen op die toekomstsituatie van het Frans Hals Museum? De voorzitter: Dank u wel. Zijn er nog anderen vanuit de raad die hierbij aan willen sluiten? Ja, de heer Oomkes. De heer Oomkes: Dank u wel, voorzitter. Collega’s, wij hebben twee verhalen gehoord tot dusverre.

Eén is een milde litanie, een andere is een verhaal waaruit blijkt dat de wethouder wel degelijk het nodige gedaan heeft

44

in de achterliggende periode. In beide verhalen ontbreekt het centrale thema, namelijk de huisvesting van het Frans Hals Museum. We zitten met een museum wat maar een deel van zijn collectie, een deel van zijn taken, kan uitoefenen aan het Groot Heiligland en waarbij een belangrijk deel van de collectie niet aan bod komt omdat de Verweyhal aan de Grote Markt eigenlijk einde oefening is. Dus bij de opgave om tot bezinning te komen over waar we met Frans Hals naartoe moeten hoort een duidelijke say over waar we willen dat het museum en de collecties aan bod zullen komen en daarbij is onmisbaar dat de nieuwe directeur een flinke stem in het kapittel krijgt. Een directeur zoals wij die hebben gekend, of het nou Couvée is of Snoep of nu Demeester, is bepalend in de uitstraling en het bereik van het museum. Dus een nieuwe directeur moet worden meegenomen. Dus ik vind dat op dit moment het beste de gang van zaken kan worden bevorderd door een tijdpad uit te zetten waarin de raad de wethouder de opdracht geeft om met een duidelijk plan te komen, samen met de nieuwe directeur die begin komend jaar aantreedt. Dan zouden we nog voor de zomer een duidelijk plan van aanpak kunnen hebben. Direct daarbij moet ik aantekenen dat het belangrijkste daarbij is die huisvesting waar ik mee begon.

Zonder goede huisvesting kan het museum niet draaien en weten we ook niet precies of we nou zeven ton of drie ton of gevarieerdere bedragen moeten investeren, omdat het eigenlijk niet onderbouwd wordt door de praktische mogelijkheden van een museum en dat staat op de eerste plaats. En dat verklaart ook meteen waarom deze gang van zaken al zo lang, al een jaar of drie, gewoon eigenlijk in een soort status-quo verandert. Dat hebben we de afgelopen periode niet kunnen veranderen. We moeten ook bij onszelf te rade gaan. We hebben in een vorige fase drie financiersplaatjes tegen het licht gehouden en een goedkope, waarbij het museum uit de gronden zou gaan, een middelgrote waar we nu ongeveer op zitten, waarmee we de bestaande gang van zaken konden redden en een hele dure, waarin we een museum voor de toekomst konden bouwen. Dat is ongeveer overeenkomstig met het advies van de geachte collega’s van de VVD. Ik stel voor dat we de wethouder als raad de opdracht geven om met de nieuwe directeur om de tafel te gaan zitten, een tijdpad uit te zoeken, zodat we nog voor de zomervakantie weten waar we qua huisvesting, qua expositiemogelijkheden en qua financiën aan toe zijn. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel en ik vraag iedereen toch ook om goed in de gaten te houden, we hebben een interpellatie hier en niet een totaaldebat op het Frans Hals Museum.

De heer Aynan: Ja, daar begint u nu mee. De voorzitter: Wat zei u? De heer Aynan: Had dat niet gepast bij de … De voorzitter: Nou, de inbreng bracht mij ertoe om die opmerking even te maken. Ik … De heer Aynan: Dus verwacht … De voorzitter: Wie wenst nu nog het woord? Wie wenst nog het woord? Dat zijn er diversen. Ja, mevrouw Van Zetten? Mevrouw Van Zetten: Een vraag aan meneer Oomkes, want u praat gewoon over van wat we gaan we nu de komende tijd doen en u vraagt de wethouder om een soort tijdspad uit te zetten, zo heb ik het tenminste begrepen, maar gaat u er nog vanuit dat deze wethouder hier iets voor elkaar krijgt? Voor de verkiezingen.

45

De heer Oomkes: Ik kan nu alleen maar vragen aan het college stellen. Ik ga er vanuit dat als wij niets doen, dus ook niet duidelijk de richting bepalen van de route die voor ons ligt, dat wij helemaal nergens zullen komen. De voorzitter: In ieder geval, laten we … Ik zei net al, laten we de interpellatie interpellatie houden, is een bevraging van het college op een bepaald onderwerp en dat kan uitmonden in een uitspraak van de raad, maar het is niet de bedoeling om het complete onderwerp onderling ook te gaan bespreken. Mevrouw Van Zetten. Mevrouw Van Zetten: Wel. Ja, daar ligt een fundamenteel probleem. Dat ligt er al jaren met het museum. Inderdaad, met de huisvesting, ook met het depot. Wij als Hart voor Haarlem hebben in 2018 gelijk al voorgesteld om naar een oplossing te zoeken voor de Verweyhal, het pand voor zoveel mogelijk geld te verpatsen aan Raiola. Nou, is helemaal eigenlijk helemaal niks gebeurd. Misschien dat er wel achter de schermen op dit moment nog wat gedaan, maar in ieder geval, daar lag natuurlijk een groot probleem. Het tweede probleem was de verzameling die bij Baars lag en wij hebben toen ook na het jaar daarna voorgesteld om te gaan ontzamelen om een gedeelte van die collectie te verkopen.

Nou, iedereen was buitengewoon verontwaardigd, maar ik denk wel dat we uiteindelijk hieraan moeten beginnen en dat is inderdaad een zaak van een nieuwe directeur en ik hoop dat het dan een goede zou zijn. Ik denk wel, dit college, ik heb er heel weinig vertrouwen in dat mevrouw Meijs hier maar een begin van een oplossing kan bedenken. Ik denk van dit is allemaal verloren tijd geweest en ja, wat ik haar dan nog horen zeggen, je ziet natuurlijk wel dat we al vooruit moeten gaan denken over de komende jaren. Ik zou dan vragen aan het college heeft u überhaupt een plek in gedachten, waar hebben wij nog een stukje grond in de Waarderpolder waar we überhaupt eventueel een depot zouden kunnen bouwen? Want we hebben inmiddels al gehoord, Noord-Hollands Archief heeft depotruimte nodig, het Archeologisch Museum heeft ruimte nodig. We hebben hier nog een speelgoedcollectie die staat te verrotten hier op zolder en zo verder. Dus het is een groot en inderdaad, regeren is vooruitzien. Ik zou het wel weten, maar ik ben maar een eenmansfractie, maar ik verwacht wel dat u dan vast de aanzet geeft voor inderdaad dan komen toch coalitie-onderhandelingen, dan zal dit een punt zijn dat heel belangrijk zal worden en ik wilde nog wat zeggen, maar dat ben ik even vergeten. De voorzitter: Dank u wel. De heer Visser. De heer Visser: Ja, voorzitter, ik deel de analyse van vorige sprekers.

Het kernprobleem is de huisvesting en de wethouder heeft net een aantal onderzoeken opgesomd die gedaan zijn, allemaal prima, maar wat betreft de huisvesting mis ik het totaalplaatje, want de herijking van de opdracht is de ene kant van de medaille, maar de huisvesting is de andere kant van de medaille. Daar zitten we gewoon nog in de spagaat. Het plan a was duidelijk, we gaan iets doen met de Hoflocatie en iets met de Verweyhal, maar bij de Verweyhal is al jaren een impasse en volgens mij gaat het nog minstens maanden, maar waarschijnlijk nog jaren duren als we niets doen. Plan b was de Egelantier, is ook niks geworden en ik mis nu eigenlijk in het hele verhaal van de wethouder plan c. Wat is nou de oplossingsrichting of de oplossingsrichtingen die we nu aan het onderzoeken zijn ten aanzien van vastgoed? Dus niet ten aanzien van herijking van de opdracht, dat is maar één kant van de medaille, maar wat is de zoekrichting wat betreft vastgoed? Wat betreft de ChristenUnie staat erbij alles open. Het kan dus zijn verkoop Verweyhal, kan ook zijn verkoop van de Hof of een andere bestemming van de Hof. Dat we naar een nieuwe unilocatie voor het Frans Hals Museum gaan.

Van mijn part op het nieuwe Stationsplein, dat zou misschien wel een hele mooie nieuwe toplocatie kunnen zijn, maar zolang we geen oplossing hebben voor het vastgoed blijven we aanmodderen en kunnen we misschien geld bijplussen bij de exploitatie, maar we hebben geen structurele oplossing en ik vraag het college om te werken aan een

46

structurele oplossing en dat is een combinatie van herijkingopdracht en vastgoed en dan is mijn vraag aan de wethouder wanneer komt dat totaalplan, dat tijdpad wat de PvdA zegt, waarin ook dat vastgoedverhaal zit en wanneer kunnen we dan een besluit verwachten van de raad? Want komt dat besluit dan nog in 2022 of wordt dat pas 2024? Daar wil ik graag antwoord op. De voorzitter: Dank u wel. De heer Hulster. De heer Hulster: Dank u wel, voorzitter. Ja, je zou maar als stad één van de topmusea van Nederland toevallig binnen je bezit hebben en dan een wethouder hebben die … Het lijkt wel alsof u er gewoon niet aan toekomt om daarvoor te gaan staan en voor te gaan vechten. De eerdere sprekers hebben het heel duidelijk gezegd, er moet een depot komen.

We hebben net twaalf miljoen erdoorheen gejaagd, waarom heeft u daar niet gewoon geld gereserveerd voor een depot? Waarom is de Egelantier verkocht zonder dat er ruimte is gereserveerd voor het museum? Het is echt onbegrijpelijk hoe wij met deze fantastische collectie omgaan en verkwanselend en het staat nog net niet bij het oud vuil en echt, de wethouder moet ervoor gaan vechten om die collectie echt de plek te geven die het verdient, want ik weet zeker dat er vanuit het Rijk en de provincie voldoende fondsen te vinden zijn die hiervoor zouden investeren, maar dan moet de gemeente Haarlem wel de eerste stap zetten en nu gaat er een topdirecteur weg die de stad een enorm aanzien heeft gegeven door televisieoptredens. Ik weet niet wat de achtergrond is, maar je denkt wel nou, hoe gaan we dat goed maken? De voorzitter: Dat doen we niet, maar … Goed. Dank u wel, meneer Hulster. De heer Van den Raadt. De heer Van den Raadt: Ja, voorzitter, aan de wethouder dan de vraag, waar de VVD het ook over heeft, u belooft iets en u komt het niet na en u weet dat u het niet gaat halen, maar u vertelt het eigenlijk niet aan ons of te laat. Wat vindt u ervan? Ik hoop dat de VVD er ook iets sterks van vindt en dan het Frans Hals Museum, de locaties zelf. We geven natuurlijk 50.000 euro, geloof ik, uit alleen al aan die containers waar alles opgeslagen ligt per jaar.

Laten we nou eens, als we nou echt tegen de ongedeelde stad zijn een tweede locatie Frans Hals Museum openen in het grootste booming deel van Haarlem: Schalkwijk. Bouw daar nou een Frans Hals Museum deel twee en dan kan je daar bijvoorbeeld elk halfjaar één container tentoonstellen en dan kan iedereen het tenminste een keertje bekijken. Vindt u dat niet een goed idee? De voorzitter: Dank u wel. De heer Klaver. De heer Klaver: Ja, voorzitter, we zijn al vanaf het eerste halfjaar, 2019, met elkaar in gesprek over vier vraagstukken. De exploitatietekorten van het museum, het achterstallig onderhoud van het vastgoed, het huisvestingsvraagstuk en de noodzaak om het collectiebeheer anders te organiseren. Vier vraagstukken. We hebben veel met elkaar gesproken, er is geld beschikbaar gesteld. Tijdelijk, gedeeltelijk structureel, maar het is onvoldoende voor structurele oplossingen voor deze vier vraagstukken die er liggen. We zijn vanaf het eerste halfjaar 2019 met elkaar hierover in gesprek. We hebben eigenlijk nog geen perspectief op welke kant gaat het op, welke structurele oplossingen liggen in het verschiet? Wethouder, kunt u dat perspectief ons geven? De voorzitter: Dank u wel. De heer Van den Doel. De heer Van den Doel: Ja, ik moet toch even ingrijpen.

Als de illusie gewekt wordt dat de directeur weggaat omdat het hier financieel niet goed gaat met het Frans Hals, niets is minder waar. Het is haar eer te na om dit museum achter te laten in een goede staat en daar vecht ze hard voor en ze heeft gewoon een wereldbaan gekregen en daar kon ze gewoon geen nee zeggen. Die stond al heel lang op haar verlanglijstje. Dus we moeten wel even blijven waar het is. Waar we ook moeten blijven is dat we als raad altijd geprobeerd hebben

47

om te bezuinigen op het Frans Hals Museum. De afgelopen tien jaar, sinds de verzelfstandiging, heeft de raad nooit een dubbeltje teveel willen geven aan het Frans Hals en daar zitten we nu op. En nu ligt er een opdracht en komt er de coronacrisis en de coronacrisis veroorzaakt heel veel problemen, zware overbelasting van met name de cultuurafdeling en dat rijdt in de wielen van de plannen en de toekomst die we hebben voor het Frans Hals. Is alles goed gegaan, is de communicatie altijd goed gegaan? Nee, dat kon beter en dat heeft de wethouder ook toegegeven. Er is wel heel veel gedaan. Het feit dat het Frans Hals Museum nu nog bestaat is te danken aan de actieve rol van de gemeente Haarlem richting de musea en andere instellingen overigens. Dus ik wil daar wel een lans voor breken. Moet het beter, moet er een toekomstbeeld komen voor het Frans Hals? Ja. Is de huidige locatie geschikt voor de plannen die wij als raad blijkbaar opeens hebben met het Frans Hals? Is die ongeschikt of niet? Of wel geschikt. Daar kunnen we het wel over hebben, maar wat wij doen hier is alsof wij als gemeente zomaar tien miljoen uit onze zak kunnen trekken om aan het Frans Hals te geven. De heer …: Ja! De heer Van den Doel: Want laten we wel zijn … Nee. Nee, dat is niet waar.

Dat is niet waar, want dat zijn keuzes die we moeten maken en tot nu toe in deze raad heb ik als eerste gehoord van nee, dat is een beetje teveel. Rupsje Nooitgenoeg komen uit een aantal verongelijkte mensen hun mond en dat heb ik gehoord. Maar waar het mij om gaat, waar het GroenLinks om gaat, is we hebben het Frans Hals, de trots van de stad. Eén van de groeidiamanten en daar moeten we ongelooflijk zuinig op zijn en ik wil de raad oproepen en dat is ook wat de wethouder probeert en ik denk dat er echt een energie extra op kan, is waar gaan we heen met het Frans Hals? Hoe creëren we duidelijkheid en wat zien wij? Daar kunnen wij input op geven en een aantal mensen hebben dat gedaan, fantastisch en ik hoop dat de wethouder daar haar voordeel mee doet en ik zou de wethouder willen vragen van let erop, de communicatie, wij vinden het Frans Hals belangrijk. Alhoewel wij aan het begin van deze periode gezegd hebben het Frans Hals krijgt geen geld, maar de bibliotheek wel. Harde keuzes en daar sta ik nog steeds achter, maar nu moeten we het Frans Hals oplossen. Dus, wethouder, verdubbel de zoektocht naar iemand die een goede opdracht kan schrijven en zorg dat er in ieder geval een vergelijk komt met het Frans Hals, een nieuwe directeur daarbij inschakelen lijkt mij heel verstandig, maar op zich, grote delen van de opdracht die kunnen heel duidelijk zijn.

We hebben de collectie, daar moet over gewaakt worden. We hebben het museum, dat moet openblijven en dat moet de parel blijven van Haarlem. Dat zijn de eenvoudige insteken voor de opdracht naar het museum en hoe dieper de laag komt waarin we een museum willen, hoe meer we afhankelijk zullen zijn ook van de nieuwe directeur. Dus dat is wat ik u wil meegeven. Let op de communicatie en zorg dat dat punt in de toekomst waar we heen willen met het Frans Hals, dat u daar ideeën over heeft en u heeft een aantal ideeën van de raad gehoord, dat u daar ook naar gaat kijken en dat gaat bewegen op de mogelijkheden die we hebben. Want laten we wel zijn, als we het Frans Hals goed, echt goed, willen laten excelleren, wat we graag willen, dan moet er een nieuw depot komen waar anderen bij kunnen, dan moet er een nieuwe locatie komen. Waar gaan we die vandaan halen en hoe gaan we dat bouwen en wie gaat dat betalen? Nou, tot nu toe heeft u altijd gezegd het is altijd een beetje teveel en ze willen teveel en het kost allemaal zoveel geld, maar nu moet u dan ook … Hoe heet het? Boter bij de vis doen en u moet ook zeggen oké, dan kost het maar dat, we gaan kijken waar we dat kunnen vrijmaken. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. De heer De Groot. De heer De Groot: Ja, dank u, voorzitter. Er is al veel gezegd, dus ik hou het kort.

Wethouder, met betrekking tot de opdrachtformulering gaan wij deze nog bespreken met deze commissie en raad en met betrekking tot huisvesting, alstublieft, neem nou eindelijk in overweging om afscheid te nemen van de Verweyhal. Dit is echt trekken aan een dood paard en laten we echt kijken naar de alternatieven die deze stad biedt en ik kijk bij die

48

alternatieven met mijn fractie ook nadrukkelijk naar bijvoorbeeld Schalkwijk, waar echt nog maatschappelijk vastgoed is wat we hiervoor in zouden kunnen zetten. Dus, wethouder, graag uw reflectie op deze onderwerpen. Dank u wel. De voorzitter: De heer Bloem. De heer Bloem: Voorzitter, had de wethouder maar de passie en het doorzettingsvermogen gehad wat de heer Van den Doel net ten toon gespreid. Dan hadden wij hier het hier nu niet zo over hebben en dat is natuurlijk de essentie van het probleem. GroenLinks kan wel proberen het probleem bij de raad neer te leggen, maar de raad heeft gevraagd om een plan, een plan voor een opdracht, huisvesting is daar natuurlijk ook een onderdeel van. Een plan wat gewoon op tijd zou komen, zodat we dat september zouden kunnen bespreken en bij de begroting voldoende middelen bij konden maken en het is er niet. Het antwoord wat we nu krijgen van het college mist alle pit die wij wel van GroenLinks te horen kregen. Ergens voor de zomer, voor de zomer, we gaan ons best doen. Ik vind het niet overtuigend. Zorgvuldig, ja. Als je een patiënt heel zorgvuldig, heel langzaam opereert, gaat die op een gegeven moment echt wel … Nou, last ervan krijgen, laten we het daarop houden. Dat kan ook.

En dat is natuurlijk wel het probleem, wij hebben maar één vraag aan de wethouder, waarom zou de raad moeten geloven dat die dit keer wel op tijd met een plan komt? Dat er wel een goed plan komt? Waarom zouden wij dat moeten geloven? Als we kijken naar het verleden hebben wij daar geen reden voor. Waarom gaat u ervoor zorgen dat het Frans Hals, dat er een plan komt van Frans Hals, waar wij over kunnen besluiten, waar wij echt voor een toekomst kunnen kiezen op een goede manier, in plaats van dat de volgende raad bij de zomer gaat worden, wie dan ook de wethouder mag zijn, ja, we wilden het wel, maar het is weer niet gelukt. De heer Bloem: Dank u wel. De heer Smit. De heer Smit: Dank, meneer de voorzitter. Eerst een zijpad. In Parijs hebben wij Musée d’Orsay, dat is inmiddels een beroemd museum en het is in feite gestart als een depotmuseum. Dus als ik nu even naar collega Van den Raadt kijk dan zou ik zeggen ontsluit het depot en maken er voor een deel een museum van. Want als het te slecht is om zelfs daar tentoon te stellen dan kunnen we het depot ook flink uitsaneren. Dus ik ben inderdaad voor een depotmuseum erbij. En, geachte collega’s en wethouder, als je gelooft in een Frans Hals Museum dan laat je dat zien en mevrouw de wethouder, ik vraag me af of u echt in het museum gelooft en u echt uw prioriteiten in de ambtelijke organisatie erop hebt gezet.

Dan had het toch meer moeten zijn, dat verbaast ons en meneer Van den Doel, een diamant en vervolgens noemt u het museum een parel, maar soit, maar een diamant is pas wat waard als je hem slijpt en u heeft hem jarenlang braak liggen en u slijpt die diamant niet. Het meest gevaarlijke wat ik nu heb gehoord dat is in feite alle problemen projecteren op de nieuwe directeur, want die hebben we nodig daarbij en die moet … Nee, wij, samen met u, mevrouw de wethouder, met het college, moeten komen met een beleidsvisie, met een toekomstvisie en daar selecteer je een nieuwe directeur op die voor ons een hele hoop in moet gaan kleuren, maar het is toch niet zo dat we nu onze onmacht proberen over te dragen aan een directeur die het voor ons in gaat vullen. Dus, mevrouw de wethouder, het is u een paar keer gezegd, als u gelooft in het Frans Hals Museum wordt er dan vanaf vandaag keihard gewerkt aan een richting waardoor wij zien dat dit museum over drie, vijf of tien jaar nou eigenlijk voorstelt. Dank u wel, voorzitter. De voorzitter: Dank u wel. Dat was het van de zijde van de raad. Dan gaan wij naar de wethouder. Wethouder Meijs: Dank u wel. Ik zal u toch even meenemen naar halverwege 2018, want het gaat mij aan mijn hart als u zegt dat ik geen passie voor dit museum zou hebben. Net waren wij uit de onderhandelingen,

49

net was ik geïnstalleerd als wethouder en had ik de boodschap te brengen aan het Frans Hals Museum dat er geen geld was vrijgemaakt voor extra impuls om daar een verbouwing te doen. Ik heb samen met de burgemeester toen een gesprek gehad met de Raad van Toezicht en de directeur van het Frans Hals Museum. Dat was geen leuke boodschap. Dat was geen boodschap waarbij je kon zeggen er komt geld voor uw museum bij, u kunt gaan verbouwen. Dat was een boodschap wij hebben daar geen geld voor over, dat is niet gelukt bij de coalitie-onderhandelingen, maar ik heb me daar ter plekke gezegd en de burgemeester zou nog wel kunnen beamen, ik zal me heel hard maken voor het Frans Hals Museum en ik zal de komende jaren ervoor zorgen dat ik mijn ballen zal laten zien om te redden wat er te redden is, want het Frans Hals Museum is altijd zwaar achtergesteld geweest en die belofte, die heb ik vanaf dag één gestand gedaan. De voorzitter: Ik zie dat er nou de neiging is om toch weer te gaan interrumperen. Ik wil als volgt … Wethouder Meijs: Ik zou toch graag mijn verhaal afmaken. De voorzitter: Ja, dat snap ik, want dat gaat waarschijnlijk heel veel tijd kosten en tot een heel warrig betoog uiteindelijk leiden. Dus ik voel er veel voor om voor te stellen om niet te interrumperen bij het antwoord.

Mevrouw …: Dit is toch alleen maar uitwisselen? De voorzitter: De interpellatie is ondervraging van het college, eerst door de aanvrager van de interpellatie, daarna door de raad en daarna geeft het college antwoord. Een korte vraag van heb ik het goed begrepen, iets van dien aard, maar dit is niet een debat waarin we de hele Frans Hals-problematiek met elkaar gaan doornemen. Dus ik ga u één keer de gelegenheid geven en dat geldt voor iedereen die een echt informatief punt heeft naar aanleiding van het betoog, maar dat is het dan ook, want we gaan niet hier nu een urenlang debat over het Frans Hals Museum hebben. De heer Smit. De heer Smit: Dank u wel. Mevrouw de wethouder, ik hoor u zeggen dat in de afwegingen in het coalitieprogramma het Frans Hals buiten de boot viel en die moeilijke boodschap heeft u gebracht. Deze motie van … Sorry. Oké. Ik hoor u zeggen dat in de keuzes voor de prioriteiten van het collegeprogramma het Frans Hals Museum in 2018 het niet haalde en dat u die vervelende boodschap heeft moeten brengen. Nou, dat is natuurlijk een motie van onvermogen aan de coalitie die hier nu zit en nu probeert u te duwen naar beleid, want we zijn een paar jaar kwijtgeraakt door de start van de nieuwe coalitie. Dat is toch blijkbaar wat u zegt, want die keuze is niet gevallen op de prioriteit Frans Hals Museum. Wethouder Meijs: Nee, dat bestrijd ik.

Er is op dat moment geld vrijgemaakt voor een nieuwe bibliotheek en je kunt je geld niet twee keer uitgeven. Dat is wat ik zeg. De heer Smit: Nee. Sorry, mevrouw de wethouder, je kunt … Wethouder Meijs: En ik heb … De voorzitter: Nou, gaan we echt de verkeerde kant uit. U heeft een vraag gesteld, de wethouder reageert erop en daar laten we het nu dan bij, want dit is, nogmaals, niet het debat over het Frans Hals Museum. Dit is een interpellatie waarbij het college zich verantwoord op de vragen die gesteld zijn. Mevrouw Meijs. Wethouder Meijs: En dit was een antwoord op mijn hartenkreet, omdat ik van twee partijen hoorde dat ik geen hart voor de zaak zou hebben en daar wilde ik een antwoord op geven, omdat ik wel zeker vanaf dag één

50

hart voor de zaak heb en daar ook hard aan gewerkt heb om het Frans Hals Museum de goede kant op te krijgen. Gaandeweg dit debat haalt u er twee zaken bij, dat is de nieuwe directeur en een nieuwe locatie. Ik probeerde in dit interpellatiedebat aan de heer Blokpoel van de VVD duidelijk te maken wat er allemaal al aan onderzoeken onder liggen en wat er voor stappen ingenomen zijn. Ik zal u aanreiken om in januari of februari nog ruim voor de verkiezingen de bouwstenen aan te reiken en het tijdspad te geven, zoals de PvdA dat … De voorzitter: Ik stel voor dat u gewoon ook luistert naar de antwoorden op de vragen die gesteld zijn. Wethouder Meijs: Ik zal het niet herhalen. Ik zal het tijdspad aangeven en ik zal u de bouwstenen aanreiken in januari of februari van de stand van zaken, wat ik op dat moment u kan bieden en dat is geen belofte die loos zal zijn, dat is echt een belofte die ik hier nu doe en ook gestaag zal doen. Dat is wat ik op dat moment kan bieden, maar als ik op dat moment niet meer kan bieden van dit is wat er ligt en nog geen afgerond herijkingsopdracht kan bieden, dan is dat zo en dan ligt dat niet aan mij omdat ik dat niet zou willen, maar omdat dat gewoon niet gelukt is, omdat er geen mensen voor te krijgen zijn.

Dat is wat er aan de hand is en ik zal u bieden, niet uit een valse belofte, maar omdat ik dolgraag met u naar de toekomst van het Frans Hals Museum zou willen kijken, want alle vragen die hier gesteld zijn, over het vastgoed, over het depot, over de voortgang, over de exploitatie, over de locatielijst, over een meerjarig onderhoudsplan, een nieuwe directeur die we ook de kans moeten geven om zich eigen te maken hoe we uit de impasse met de Verweyhal kunnen komen. Dat zijn allemaal zaken die ook het college aan het hart gaat en ik begrijp dat u dat ook heeft. Dus het moment dat ik u de bouwstenen en het tijdspad aan kan reiken denk ik dat het tijd is om dat debat met elkaar te voeren en niet hier nu vanavond ineens een besluit te nemen over een nieuwe locatie van het Frans Hals Museum, want daar doen we het Frans Hals Museum te kort door en daar doen we u als raad tekort door, want u moet daar ook geld voor vrijmaken. De voorzitter: Dank u wel. Ik kijk even naar de aanvrager van de interpellatie. Is er van uw kant behoefte om hier nog een slot … De heer Blokpoel: Nou, voorzitter, we horen de wethouder inderdaad. Ik wil zo meteen nog wel even schorsen als we dit rondje wat u heeft aangeboden hebben gedaan. Ja, natuurlijk heeft u compassie met het museum. Natuurlijk heeft de wethouder Vastgoed compassie met Verweyhal, maar we zien het niet.

U levert niet en de heer Van den Doel had een gloedvol betoog, fantastisch, maar wellicht had mevrouw Meijs dat betoog moeten houden, want dan had u overredingskracht gehad en dat had u dan ook niet nu moeten doen, maar dat had u enkele jaren terug moeten doen en dan had u die stappen ook moeten zetten en had u vaker bij ons terug moeten komen van jongens we hebben een probleem. De voorzitter: Komt u tot uw conclusie. De heer Blokpoel: Ik wil zo meteen even schorsen na het rondje van de anderen. De voorzitter: Er is nu geen nieuw rondje meer, hè. Dit is … De heer Blokpoel: Er komt niet nog een rondje aan voor de leden van de raad? De voorzitter: Nee, dat hebben we het gehad. De heer Blokpoel: Dan wil ik nu even schorsen ‘…’ …

51

De voorzitter: Dat hebben we net gehad. Dan stel ik voor dat we nu even schorsen inderdaad. Ik schors de vergadering. Ja, ja, het is zover. U kunt bij agendapunt twee, is een extra document toegevoegd en ik geef de heer Blokpoel het woord om dat toe te lichten. De heer Blokpoel: Ja, voorzitter, dank u wel voor deze schorsing. Ja, de conclusie van deze avond is toch wel dat onze collectie te kijk staat. Het is een collectie, 20.000 stukken van de gemeente Haarlem, het is ons bezit. Het is één van onze grootste culturele trekkers van Haarlem. Het is ons bezit, nogmaals. Sinds 2018 is het pappen en nathouden en al maanden moeten we wachten en nu krijgen we wederom een onbevredigende boodschap. Er zijn geen mensen, we gaan ernaar kijken, we komen terug en nu zou dat wel binnen twee, drie maanden moeten lukken. Het erge is nog, ik zei het eerder ook al, we worden niet geïnformeerd. De raad wordt niet meegenomen in de informatie die er wel voor handen is bij het college. We worden niet meegenomen als er updates zijn. We worden niet geïnformeerd, al dan niet achteraf. Daarom dienen we een motie van afkeuring in voor het uitstellen van perspectief voor het Frans Hals Museum, omdat er dus geen voortgang in de zaak zit. Het is een zwaar middel, maar het debat wordt gefrustreerd, er wordt getraineerd, omdat er constant weer maanden, weken verder gaan.

Deze interpellatie voegt ook geen nieuwe informatie toe. Het is een herhaling van zetten en dat is treurig om te constateren en dat resulteert daarom in deze motie van afkeuring, want … Ik hoor hier dat er treurnis op de agenda staat, maar het ingediende amendement … De motie, is een motie van afkeuring, want het gaat om het verkeerd herinneren, het verkeerd en niet informeren van de raad en het niet in control zijn op dit deel op de portefeuille Cultuur en het ontbreken van een visie houdt ons nu al sinds 2018 in de greep en dat lijkt ook nog niet opgelost. Vandaar deze motie. De voorzitter: Dank u wel. Er is ingediend een motie van afkeuring. Ik kijk even of er behoefte is om daar korte stemverklaringen over te geven, dan gaan we stemmen. Is die behoefte er? De heer Klaver. De heer Klaver: Ja, voorzitter, tweeënhalf jaar zijn we bezig met dit onderwerp. De vier uitdagingen heb ik geschetst in de termijn. Er is nog geen zicht op een structurele oplossing. De wethouder heeft wel een toezegging gedaan om in januari, februari met bouwstenen en tijdlijnen te komen. Wij hebben de verwachting dat in die bouwstenen en tijdlijnen in ieder geval richting wordt gegeven aan perspectief. Dat we zicht krijgen op welke kant het opgaat, welke keuzes er zijn. Dus wij hebben daar hoge verwachtingen van en we gaan uit van januari, niet van februari. U zei ruim voor de verkiezingen.

Februari zitten we vlak voor de verkiezingen. Dus we willen graag van u horen dat u in januari met de bouwstenen en tijdlijnen gaat komen. De voorzitter: Maar even wachten. U bent bezig met een stemverklaring en ik begrijp dat dit uitmondt in dat u tegen de motie gaat stemmen? De heer Klaver: Dat klopt, voorzitter. De voorzitter: Ik voelde dat het die kant uitging, dank u wel. De heer Klaver: Ik was aan mijn eind en dat zou de conclusie zijn. De voorzitter: Dank u wel. De heer Visser. De heer Visser: Voorzitter, ChristenUnie had gewild dat we graag nu duidelijke bouwstenen hadden gehad. Deze motie van afkeuring vinden we te ver gaan, bijvoorbeeld dat het museum in diskrediet gebracht zou zijn. Dat soort bewoordingen vinden we echt te ver gaan en we vinden wel dat hier een bredere verantwoordelijkheid ligt, niet alleen voor deze wethouder, maar ook voor bijvoorbeeld de wethouder

52

Vastgoed als we het hebben over de Verweyhal. Misschien ook wel wethouder Roduner voor mogelijke locaties zoals het Stationsplein. Dus wij verwachten ook een stevig pakket waarin nadrukkelijk ook de huisvestingsvraag in de volle breedte wordt bekeken en we wachten januari af. De voorzitter: Dank u wel. Mevrouw Otten. Mevrouw Otten: Ja, ik ga de motie wel steunen. Het is weliswaar een zwaar middel en dat vind ik ook best wel lastig. Tegelijkertijd vind ik het ook heel lastig dat de wethouder blijft spreken in bouwstenen. Het is geen legospel waar we mee te maken hebben, het is een museum. Een museum van heel veel waarde voor Haarlem en ik ben gewoon eigenlijk oprecht teleurgesteld dat er vanavond niet meer visie is gekomen, maar dat het weer een herhaling van zetten was. De voorzitter: Dank u wel. Verder nog, de heer Aynan. De heer Aynan: Ja, kort, voorzitter. In tijdlijnen en bouwstenen kun je geen museum huisvesten, dus terecht dat de handelwijze van de wethouder wordt afgekeurd en daarom zullen we de motie steunen. De voorzitter: Dat is kort en zo kan het dus ook. De heer Hulster. De heer Hulster: Ja, Actiepartij keurt het gevoerde beleid af en is ook echt niet tevreden met de manier waarop er gecommuniceerd is. Dus daarom zullen we de motie steunen, maar we kijken natuurlijk onverminderd uit naar waar de wethouder in januari mee komt. De voorzitter: De hier Oomkes.

De heer Oomkes: Dank u wel, voorzitter. De PvdA zal de motie niet steunen. We hebben vertrouwen in de manier waarop de wethouder dit debat heeft opgepakt en de tijdlijn die zij heeft aangegeven. De voorzitter: Dank u wel. De heer De Groot. De heer De Groot: Ja, dank u, voorzitter. Wij zullen deze motie ook niet steunen en er zit bij ons wel enige verbazing over het feit dat de VVD gekozen heeft om op te waarderen naar een afkeuringsmotie in plaats van een motie van treurnis die eerder bij de moties vreemd voor gelegen heeft. Wij zijn wel blij met het signaal richting de wethouder, want er moet echt nog wel wat op tafel komen. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. Dat was het? De heer Van den Raadt. De heer Van den Raadt: Voorzitter, we gaan de motie steunen. We vinden het altijd wel bij de VVD een beetje blaffen maar nooit bijten, dus we hadden liever wantrouwen gezien, maar goed. Afkeuring komt in de buurt. We gaan het steunen. De voorzitter: Dank u wel. De heer Smit. De heer Smit: Dank u wel, voorzitter. Met pijn in het hart, maar we hebben vanavond niet geconstateerd, als OPHaarlem, dat er echt schot in de zaak gaat komen. Want nogmaals, tijdlijnen en bouwstenen zijn geen start van een echte beleidsvisie in de breedte met de componenten zoals die genoemd is. En dat stemt ons tot droefenis, dus wij steunen de motie.