Nr. 42 Reactie raadsvoorstel Stadspark.pdf

Reactie op Raadsvoorstel Doorontwikkeling evenemententerrein Stadspark Hierbij mijn opmerkingen over het raadsvoorstel: Tot nu toe is er steeds een strikte scheiding geweest tussen “de rest van het Stadspark” en “de Drafbaan”, die nu opeens “evenemententerrein Stadspark” heet. Wat is hiervan de reden? Wij stellen u voor om bij voorgesteld raadsbesluit een punt IX op te nemen: jaarlijks een transparant monitoringsprogramma uit te voeren op het effect voor omwonenden van evenementen in het Stadspark, en met de uitkomsten daarvan voorstellen ter vermindering van overlast te formuleren. Bij Wat gaan we daarvoor doen? stellen wij voor toe te voegen dat er voorzieningen worden aangelegd om geluidsoverlast voor omwonenden te beperken. Bij Beperken overlast stelt u dat het aantal klachten over overlast onder de 1 % ligt (van het aantal bezoekers). Relevanter is welk percentage van de omwonenden klaagt. Waarschijnlijk een afnemend percentage doordat in de afgelopen jaren de klachten vooral administratief werden bijgehouden, bevestigd door de klachtenlijn zelf. Klachten leidden niet tot bijstelling van beleid of kaders, en dat weerhoudt mensen van klagen. Dat betekent niet dat de overlast minder wordt. Het is dus niet juist om het aantal klachten in het verleden nu te gebruiken om de overlast te bagatelliseren.

De formulering ‘minder dance, meer pop’ klinkt hoopgevend, maar wij zien graag wat concretere feiten en cijfers. De conclusie dat er geen andere overlast is dan geluidsoverlast van evenementen is niet terecht. Honderden reacties (zie de zienswijze van 28 maart van Stadspark natuurlijk) geven andere informatie. Ook in het raadsvoorstel bij ‘Bereikbaarheid en bezoekersstromen’ wordt gesproken over ‘de overlast die nu nog voorkomt (wildplassen, fietsparkeren…)’. Voor het collectieve geheugen: Aan het “compromis” met FeestenuitBalans ging een uitspraak van de Raad van State vooraf, waarbij de gemeente gecorrigeerd werd. Uit geluidsonderzoek blijkt dat er ‘geen onaanvaardbare hinder optreedt’ en ‘eventuele overlast zeer beperkt blijft’. ‘Het huidige bestemmingsplan….biedt bescherming aan het woon-en leefmilieu van omwonenden.’ Omwonenden worden met deze tekst niet serieus genomen. De gemeente negeert dat de normen zó zijn gesteld dat er binnenshuis een “acceptabele geluidsoverlast” is. Acceptabele geluidsoverlast wordt gedefinieerd als: Een geluidsniveau waarbij je zonder stemverheffing met elkaar kan praten. In de tuin of op het balkon is er onduldbare geluidsoverlast volgens de normen die de gemeente zelf hanteert. Dat is voor de gemeente blijkbaar aanvaardbaar. Voor ons niet. Wij willen in het voorjaar en de zomer niet minstens de helft van de weekends gedwongen binnen zitten.

( Zie nota “evenementen met een luidruchtig karakter”) Dat de gemeente een belangenafweging moet maken tussen de evenementen en de bijbehorende overlast is helder. Een transparante belangenafweging begint met het

serieus nemen van belangen van omwonenden, en niet met het ontkennen van de overlast. Onder Overige consequenties staat dat het aantal evenementen op de Drafbaan niet toeneemt. Dat is niet waar. Het maximum aantal toegestane evenementen die als “geluidsdagen” gelden, blijft inderdaad gelijk, maar dat is wat anders. Afgezien van het coronajaar 2020 zijn in de afgelopen 3 jaren de 12 geluidsdagen meestal niet volgemaakt. Het streven uit de businesscase is om dat nu wel te doen, en met concerten met meer bezoekers dan voorheen. Omwonenden ervaren overlast van daadwerkelijke evenementen, niet van de maximale aantallen in het bestemmingsplan. Ook kleinere evenementen die niet onder de “geluidsdagen” vallen geven soms behoorlijke overlast.